Van verjaardag naar de Olympische Spelen

Door: Wilma Vossenaar, Hans Tromp en een beetje AI.

“Het begon allemaal met een toevallig gesprek op een verjaardag”

Soms ontstaan de beste kansen op de meest onverwachte momenten. Voor Nobie Dessing een derdejaarsstudente Facilitair Management die stage liep tijdens de Olympische Winterspelen begon het allemaal met een toevallig gesprek op een verjaardag. Wat eigenlijk een stage op Curaçao had moeten worden, veranderde in een unieke ervaring achter de schermen van het Staatsloterij TeamNL Huis in Milaan.

Drie weken lang werkte Nobie midden in de olympische sfeer, waar Nederlandse supporters samenkwamen om wedstrijden te kijken, sporters te huldigen en feest te vieren. “Het voelde alsof je midden in een grote oranje familie stond.”

Van Curaçao naar de Olympische Spelen

De stage begon met een onverwachte wending. Eigenlijk had zij haar plannen al helemaal uitgestippeld. “Mijn idee was om een half jaar naar Curaçao te gaan voor mijn stage. Dat was al bijna rond.” Tijdens een verjaardag van de moeder van een vriendin hielp ze met drankjes rondbrengen voor de gasten. Daar raakte ze in gesprek met een vriend van haar vader, die vroeg of ze nog een stageplek zocht. “Hij vroeg ineens: ‘Moet jij niet nog stage lopen?’

Het bleek een bijzonder gesprek te worden. De man met wie ze sprak was namelijk directeur van Papendal, het nationale sportcentrum van Nederland. Hij vertelde over het TeamNL Huis tijdens de Olympische Spelen en de evenementen die daar plaatsvinden. “Toen hij het woord ‘events’ noemde, dacht ik meteen: dit klinkt precies als wat ik wil doen.”

Na een kennismakingsgesprek werd duidelijk dat er mogelijkheden waren. Niet veel later kreeg ze de kans om stage te lopen op Papendal.

Het kloppende hart van Nederlandse supporters

Het TeamNL Huis is tijdens de Olympische Spelen dé plek waar Nederlandse supporters samenkomen. Overdag kijken bezoekers er naar wedstrijden op grote schermen en ’s avonds verandert het in een feestlocatie waar de topsporters worden gehuldigd.

“Het huis ging open rond vier uur ’s middags, maar wij moesten er vaak al rond drie uur zijn .”Elke dag begon met een briefing. Daar werd besproken hoeveel bezoekers er verwacht werden, of er Nederlandse medaillekansen waren en wat er die avond op het programma stond. “Als er een grote kans was op een medaille, wisten we dat het extra druk zou worden.”

Zodra de deuren opengingen, stroomde het TeamNL Huis langzaam vol met fans. Veel bezoekers kwamen eerst wedstrijden kijken op grote schermen. Later op de avond kwamen supporters binnen die net van een wedstrijdlocatie terugkwamen. “Die mensen brachten meteen een geweldige energie mee. Ze hadden al iets bijzonders meegemaakt.”

Vliegende keep

Tijdens haar stage vervulde ze verschillende rollen. Als stagiair werd ze vooral ingezet waar hulp nodig was. “Eigenlijk was ik een soort vliegende keep. ”De ene avond stond ze achter de bar, een andere keer hielp ze bij de merchandise of bij de ingang waar tickets werden gescand. Als het ergens druk werd, sprong ze bij. “Daardoor kreeg ik een goed beeld van hoe zo’n groot evenement wordt georganiseerd. Gelukkig had ik al wel ervaring met het werken in een bar bij mij in de buurt.”

De dagen waren lang. “We zetten soms wel 23000 stappen per dag!” Het TeamNL Huis sloot rond één uur ’s nachts en daarna moest er nog worden opgeruimd en schoongemaakt. “Meestal was ik rond twee uur thuis. En de volgende dag begon het weer opnieuw.” Toch voelde het werk volgens haar nauwelijks zwaar. “De sfeer maakte alles goed. Je stond constant in een soort feeststemming.”

Huldigingen en feestmomenten

De hoogtepunten van de stage waren zonder twijfel de huldigingen van Nederlandse sporters. Wanneer een Nederlander een medaille had gewonnen, werd dat ’s avonds gevierd in het TeamNL Huis. Sporters kwamen op het podium, spraken het publiek toe en vierden hun succes samen met de fans. “Dat waren echt de mooiste momenten. Het hele huis stond dan op zijn kop.” De combinatie van sport, muziek en duizenden enthousiaste supporters zorgde voor een unieke sfeer. “Je merkte hoe trots iedereen was. Dat maakte het bijzonder om daar te werken.”

Minder Olympische sfeer in Milaan

Opvallend genoeg was de olympische sfeer in Milaan zelf minder zichtbaar dan ze had verwacht. “In de stad zag je eigenlijk niet zo veel van de Spelen.” Volgens Nobie kwam dat vooral doordat veel sportlocaties buiten de stad lagen. Mensen die ook bij de Olympische Spelen in Parijs waren geweest, vertelden dat het daar heel anders was. “In Parijs stond de hele stad in het teken van de Spelen. In Milaan zag je af en toe een bord naar een sportlocatie, maar verder viel het eigenlijk best tegen. Maar de terrassen zaten vol met oranje supporters”.  Het echte olympische gevoel vond ze daarom vooral in het TeamNL Huis zelf. “Daar kwam alles samen: supporters, muziek, sport en feest.”

Bekende gezichten

Direct contact met sporters was er niet echt. Veel atleten blijven tijdens de Spelen in een afgesloten omgeving zodat ze zich volledig kunnen focussen op hun prestaties. Naast de gehuldigde topsporters verschenen ook verschillende bekende Nederlanders in het TeamNL Huis, zoals bijvoorbeeld Edwin van der Sar, Denzel Dumfries en YouTuber Enzo Knol en leden van het Koninklijk huis.

Meer dan alleen een stage

Naast een bijzondere ervaring leverde de stage voor Nobie ook veel leerpunten op. Vooral samenwerken en communiceren bleken essentieel bij zo’n groot evenement. “Er werken zoveel verschillende mensen samen: beveiliging, organisatie, vrijwilligers. Goede communicatie is dan echt belangrijk en dat neem ik ook mee in mijn stageopdracht voor het maken van een draaiboek.” Ook persoonlijk groeide ze tijdens de stage. Het was voor het eerst dat ze langere tijd in het buitenland werkte met een groep mensen die ze nog niet kende maar die wel allemaal aan hetzelfde doel werkten. “In het begin is dat spannend, maar uiteindelijk leer je er juist heel veel van.”

Een ervaring die blijft

Als ze terugkijkt op haar stage, overheerst vooral enthousiasme. “Het waren misschien wel de tofste tweeëneenhalve van haar stage geweest.” Bijna drie weken lang werkte ze midden in een internationaal sportevenement, ontmoette ze nieuwe mensen en maakte ze bijzondere momenten van dichtbij mee. Haar advies aan andere studenten is dan ook simpel: “Als je ooit de kans krijgt om bij zo’n groot evenement te werken, moet je die gewoon grijpen. Het is een ervaring die je nooit meer vergeet.”